katedra

Abp Skworc: Jan Paweł II uczył nas odpowiedzialności!

Homilia wygłoszona podczas spotkanie Rodziny Szkół Jana Pawła II;
Katowice, 2017.02.16

Przeżywamy dzisiaj radość ponownego spotkania archidiecezjalnej rodziny szkół, którym patronuje Jan Paweł II, święty. Nasza radość wypływa z więzi, jaka jednoczy członków jednej rodziny. Mamy wspólne dziedzictwo i bliską nam osobę Świętego Patrona, który z perspektywy Ojczyzny Niebieskiej roztacza nad nami ojcowską opiekę.
Wracamy dziś do nauczania i świętości Jana Pawła II, gdyż pojmujemy, że Bóg jest z Nim a On jest z Bogiem na wieczność.
Wsłuchujemy się w słowa Jana Pawła II, bo brzmią one z mocą, jako słowa kogoś, kto naprawdę był świadkiem głoszonej przez siebie nauki i żył nią na co dzień. Chcemy iść razem z Nim, bo droga, którą wybrał zaprowadziła go na szczyty świętości.
Nosić imię św. Jana Pawła II, oznacza dla społeczności szkolnej, uznawanie w nim autorytetu wychowawczego, czyli godny naśladowania przykładu. Jego wiara w Boga i człowieka, zawierzenie Bogu, wierność i całkowite oddanie się swemu powołaniu, autentyczność i wiarygodność, to tylko niektóre cechy, które wyraźnie dostrzegamy u naszego Patrona.
Bracia i Siostry!
Wierząc w Jego obecność – w tajemnicy świętych obcowania – w czasie tej Eucharystii, powtarzamy, że wszystko, co się dzieje w rodzinie, w społeczności lokalnej, w szkole, w państwie, w Kościele również: – to moja odpowiedzialność.
Tak Jan Paweł II uczył nas odpowiedzialności! W świecie, w którym kryzys autorytetów był aż nadto widoczny, On zachował powszechne uznanie i szacunek. Nawet różnica wieku nie była barierą, by tysiące i miliony młodych ludzi gromadziło się, aby słuchać „świadka nadziei”. Mówił im. m.in.: „Nie chodzi o to, by żyć, ale by godnie żyć!”. Ze szczególną nadzieją patrzył zawsze na młode pokolenie, od którego będzie zależeć kształt przyszłości.
Kiedy wspólnota szkolna nosi imię Jana Pawła II to przede wszystkim, powinna uznawać za najwyższy autorytet i wzór Jezusa Chrystusa, którego Ojciec Święty był apostołem i wiernym świadkiem. W szkołach noszących Jego imię powinna wybrzmiewać odpowiedź Piotra: Jezus jest Mesjaszem!; czyli mówiąc słowami Jana Pawła Wielkiego, jest Jedynym Zbawicielem Człowieka! Redemptor hominis! Oby tak było dzięki staraniom katechetów i nauczycieli!
Jan Paweł Wielki uczył nas, że Jezusa Chrystusa należy poznawać, umiłować i naśladować. W tych krótkich i prostych słowach zawiera się uniwersalny program życia i wychowania. Jezus Chrystus jest niewątpliwie najwyższym Autorytetem, Nauczycielem i Przewodnikiem. Dlatego też głęboko w serca powinny nam zapaść słowa wypowiedziane przez Jezusa: „Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić”!
Słowa te wyraźnie wskazują, że bez Jezusa Chrystusa i jego Ewangelii człowiek jest okaleczony, nie jest w pełni człowiekiem, nie dostrzeże perspektyw, jakie przed nim otwiera Ewangelia. Pragniemy także dzięki dzisiejszemu spotkaniu – jako rodzina szkół świętego Jana Pawła; dzięki tej duchowej więzi, która nas łączy – trwać razem przy Chrystusie, aby w Nim i przez Niego przynosić owoc obfity.
To trwanie rozumiemy nie biernie i statycznie, tylko twórczo i dynamicznie. Oznacza to, ze trzeba szukać nowych dróg ewangelizacji – jedną z nich jest cała przestrzeń mediów społecznościowych, na które patrzymy, jako na szansę i miejsce ewangelizacji.
Właśnie o szansie, jako metodzie działania Boga pouczyło nas pierwsze czytanie z Księgi Rodzaju. Bóg objawia się jako błogosławiący, jako upominający się u człowieka o życie człowieka; jako zawierający z człowiekiem przymierze, dający szansę!  
Ostateczną ceną tego przymierza jest śmierć Syna Bożego i Jego zwycięstwo przez zmartwychwstanie. A my Jego uczniowie winniśmy być tego świadkami, ludźmi, którzy będą innych pociągać do Chrystusa!
Kiedyś Mahatma Gandhi wypowiedział takie słowa: „Gdybym spotkał prawdziwego chrześcijanina zostałbym chrześcijaninem”. Obserwując chrześcijan Gandhi powiedział ze smutkiem: «Chrystus „tak”, chrześcijanie „nie”». Tymczasem właśnie na wszystkich chrześcijanach spoczywa obowiązek dawania świadectwa wierze oraz wyznawanym wartościom, aby nie gorszyć innych antyświadectwem, swoją obojętnością i brakiem przejrzystości. Ciągle pośród chrześcijan jest za mało ludzi, którzy na wzór świętego Jana Pawła potrafiliby odkrywać piękno bycia chrześcijaninem, ukazywać jego wyjątkowość i atrakcyjność. Szkoły noszące Jego imię są sprzyjającymi środowiskami, aby uczyć młode pokolenie, także poprzez przykład nauczycieli i wychowawców, że program na życie, który zawarł Jezus Chrystus w swojej Ewangelii jest najlepszy z możliwych, najlepszy dla człowieka, bo pozwala mu odkryć cały potencjał złożonego w nim dobra, prawdy i piękna. A Ewangelia – Dobra Nowina – to najpiękniejszy scenariusz na godne i szczęśliwe życie!
Dlatego – niech społeczności szkół Jana Pawła II – przyjmą za swoje hasło tegorocznego roku duszpasterskiego: Idźcie i głoście!
Moi Drodzy!
W jednym ze swoich przemówień św. Jan Paweł II z wdzięcznością wspominał swoją szkołę, mówiąc: „Mam osobisty dług wdzięczności wobec polskiej szkoły, wobec nauczycieli i wychowawców, których pamiętam do dzisiaj i modlę się za nich codziennie. To, co otrzymałem w latach szkolnych, do dzisiaj owocuje w moim życiu”.
Pragnę wszystkim uczniom szkół Jana Pawła życzyć, by z podobną wdzięcznością wspominali w przyszłości lata szkolne i pracę swoich nauczycieli i wychowawców.
Nauczycielom i wychowawcom życzę natomiast, by trud pracy edukacyjnej i dydaktycznej owocował w życiu uczniów i prowadził ich ku pełni człowieczeństwa, ku mądrości, do ostatecznego owocu, którym jest zjednoczenie z naszym Panem Jezusem Chrystusem.
Ponadto nie zrażajcie się trudnościami i brakiem zrozumienia, wiedząc, że również przed Jezusem Chrystusem i Jego nauką zamykano bramy miast i domów; a nawet u św. Piotra zwyciężyło „ludzkie” myślenie..
Doświadczenie niezrozumienia, a czasami odrzucenia jest wpisane w posługę nauczyciela i wychowawcy. Cechą, którą nasz Pan i Nauczyciel zaleca swoim naśladowcom jest cierpliwość i konsekwentne podążanie wytyczoną sobie drogą. Owoce, które można nieraz zobaczyć po latach przynoszą o wiele więcej radości i satysfakcji niż te osiągane od razu.
Niech przykład autentycznego świadectwa życia rodziców, nauczycieli i wychowawców, zgodnego z Ewangelią i płynącymi z niej wartościami, będzie najskuteczniejsza lekcją ofiarowaną młodemu człowiekowi. Niech w każdym z Was odbija się prawdziwe oblicze Chrystusa, nauczyciela życia, przyjaciela i przewodnika.
Prośmy Pana Boga, aby w tym roku szkolnym, rodzicom, nauczycielom i katechetom udzielił łaski bycia prawdziwym wzorem do naśladowania a uczniom dał wzrost wiedzy i mądrości.
By nie zabrakło mądrości wówczas, gdy trzeba będzie podejmować trudne i odpowiedzialne decyzje oraz gdy trzeba będzie składać egzamin w trudnych kontekstach codzienności.
Pamiętajmy: przyszłość i wieczność należą do ludzi mądrych. Niech w tej twórczej i pięknej pracy towarzyszy wam Boże błogosławieństwo. Amen.

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Metropolitalne Święto Rodziny

MSR

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

II Synod

Synod2

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media